!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

هری.هرمیون.رون

 

مي دانيم كه هري با جيني ازدواج مي كند(!!!!!!) و سه بچه دارد، در اصل، آن گونه كه رولينگ توضيح مي دهد، تشكيل خانواده و صلح و صفا چيزهايي است كه هري هيچ گاه به عنوان يك بچه نداشته است.

در مورد شغل هري نيز، او به همراه رون، در بخش كاراگاهان وزارت سحر و جادو مشغول كارند. بعد از تمام اين سال ها، هري حالا رئيس اين بخش است.

رولينگ گفت: "هري و رون بخش كاراگاهان رو كاملاً متحول كرده اند، اونا در حال حاضر حرفه اي هستن. سن و يا كارهاي ديگه شون مهم نيست."

ضمناً، هرميون، همسر رون(!!!!!!)، كه در "قديسان مرگ" به ايدۀ وكيل شدن مي خندد، الان در سازمان اجراي قوانين جاويي "مقام خيلي بالايي" دارد.

رولينگ در ادامه گفت: "تصور مي كنم كه هوش و اطلاع هرميون از نحوۀ اداره كردن جادوي سياه پايه اي استوار در اون بنا نهاده."

هري، رون و هرميون به همان وزارت سحر و جادويي نپيوسته اند كه سال ها با آن جدال داشتند، اون ها وزارتخونه رو متحول كرده و

ن اونو به جاي خوبي تبديل كرده ن. رولينگ مي گويد: "اون ها دنياي جديدي درست كردن."

 

 

 

 

 

 

طبيعت گرايي جادويي

 

لونا لاوگود، ريونكلاوي عجيب و غريب، كه مجذوب اسنوركك شاخ چروكيده و زخم خوب كن ضدجنان هست، به مسافرت مي رود تا چيزهاي جديدي كشف كند.

رولينگ مي گويد:‌ "به نظرم لونا در حال مسافرت براي يافتن موجودات عجيب خل و چله. اون يه طبيعت گراست، ولي از نوع جادويي اون."

لونا راه پدرش را ادامه مي دهد، و در پايان اعتراف مي كند بعضي موجودات وجود ندارند.

رولينگ مي گويد: "ولي فكر مي كنم اون خيلي روشن فكره و شخص فوق العاده ايه كه چيزهايي رو كشف مي كنه كه هيچ كس قبلاً نديده."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

لونا و نويل لانگ باتم؟

 

ممكن است لونا با يكي از اعضاي الف.دال دوست شود.

وقتي چند سال پيش براي اولين بار از رولينگ در مورد احتمال دوستي لونا و نويل لانگ باتم سؤال شد، جواب او "به هيچ وجه" بود. اما حالا كه مدتي سپري شده و او كاراكترهايش را بالغ مي بيند، بين اين دو جفت غير محتمل "كمي احساس نزديكي" مي بيند.

در آخر كتاب، رولينگ سؤال دوستي آن ها را بي پاسخ گذاشت چون در غير اين صورت داستان "بيش از حد مرتب مي شد."

خانم و آقاي لانگ باتم: "آسيب وارد شده."
با اين حال، هيچ شانسي وجود ندارد كه والدين نويل كه به وسيلۀ شكنجۀ بلاتريكس لسترنج عقلشان را از دست داده اند، از بيمارستان بيماري هاي جادويي سنت مانگو مرخص بشوند.

رولينگ مي گويد: "مي دونم مردم واقعاً مي خواستن اميدي براي اون ها وجود داشته باشه، و دليلش هم برام كاملاً واضحه، تا اندازه اي، بلايي كه بر سر والدين نويل اومد، حتي بدتر از اتفاقي بود كه براي پدر و مادر هري افتاد. آسيبي كه وارد شده، در حالتي كه به وسيلۀ جادوي سياه پيشرفته اي بوده، تا ابد باقي مي مونه."

رولينگ خاطرنشان كرد كه با رضايت مادربزرگ نويل از او به عنوان يك جادوگر با استعداد و استاد جديد گياه شناسي در هاگوارتز، نويل خوشحال مي شود.

 

 

 

 

 

 سرنوشت هاگوارتز

 

نوزده سال پس از مبارزۀ هاگوارتز، مدرسۀ علوم و فنون جادوگري با مديريت كاملاً جديد ("مك گونگال واقعاً داشت موفق مي شد") و استاد دفاع در برابر جادوي سياه جديد كارش را ادامه داد. پست معلم دفاع در برابر جادوي سياه اكنون مانند تمام پست هاي تدريس ديگر هاگوارتز كاملاً بي خطر است، پس از مرگ ولدمورت، طلسمي كه باعث مي شد استاد دفاع در برابر جادوي سياه بيش از يك سال دوام نياورد شكسته شد.

رولينگ به طور واضح بيان نمي كند كه هري، رون و هرميون هرگز براي به تمام كردن سال هفتم به مدرسه برمي گردند يا نه، ولي مي گويد كه مي تواند هري را ببيند كه هر چند وقت يك بار "سخنراني اختصاصي" در مورد دفاع در برابر جادوي سياه انجام مي دهد.

 

 

 

 

 

 

جزئيات بيشتري در راهند؟

 

رولينگ گفت كه ممكن است جزئيات بيشتري را در دايره المعارف هري پاتر فاش كند، ولي حتي پس از آن، طرفداران پر و پا قرص او را راضي نخواهد كرد.

او مي گويد: "قبول مي كنم كه بعضي از طرفداران وسواسي من تا زماني كه نام مياني جد جد جد هري رو نفهمن دست نمي كشن."

 

 

 

 

 

 

 

 

حسرت رولينگ

 

تصور اين كه جي.كي.رولينگ در مورد هري پاتر از چيزي پشيمان باشد، خيلي مشكل است، ولي او به مجري برنامه گفت كه هميشه حسرت بزرگي را با خودش حمل مي كند، طوري كه حتي دامبلدور هم نمي تواند آن را شفا دهد:

او هيچ گاه در مورد كتاب هاي هري پاتر به مادرش چيزي نگفت.

رولينگ مي گويد: "اون هيچ وقت نمي دونست، اون از اين كتاب ها خيلي خوشش مي اومد، چون هر مادري دوست داره موفقيت فرزندش رو ببينه. اون در تمام اتفاقات با من بود. هميشه مثل خودم، از كاري كه كرده بودم يا كسي كه ديده بودم لذت مي برد. بهش چيزي نگفتم، اين حسرت بزرگيه."

رولينگ در سال 1990 در يك قطار بود كه طرح كلي هري پاتر به ذهنش خطور كرد. او نوشتن را فوراً شروع كرد، ولي به مادرش چيزي نگفت، مادرش در دسامبر همان ماه در سن 45 سالگي و پس از ده سال مبارزه با بيماري تصلب بافت ها درگذشت.

رولينگ مي گويد: "مرگ مادرم تأثير عميقي در كتاب ها داشت چون داشتم كتاب هاي هري پاتر رو مي نوشتم، و در اولين پيش نويس والدينش رو به طور قهرمانانه اي از دست داد. من در اون لحظه فكر كردم، مرگ، محوريت يا اگر نه محوريت، زمينۀ اين هفت كتاب بشن. چگونه به مرگ واكنش نشون مي ديم، چه قدر از مرگ مي ترسيم. همۀ كاراكترها، به طرق مختلف، به وسيلۀ طرز برخوردشون با مرگ مشخص شده ن

 

 

كي مي ميره و كي زنده مي مونه

 

بيشتر اشتياقي كه در آخرين فصل از كتاب هري پاتر و قديسان مرگ ايجاد مي شد، به دليل اين گمانه زني ها بود كه كدام كاراكتر مي ميرد.

رولينگ با سؤالاتي در مورد اين كه چه كسي مي ميرد و چه كسي زنده مي ماند محاصره شده بود. او مي گويد كه يكي از خوانندگان جوان به او التماس مي كرده كه كاراكترهاي خاصي را نكشد، و رولينگ خيلي ناراحت شد، چون قبلاً به وسيله ي قلمش آن ها را كشته بود. حتي يك بار خواهرش به او نگاه كرده و گفته بود كه "اگه هاگريد رو بكشي، نمي بخشمت."

مجري برنامه به رولينگ مي گويد: "خوش شانس بودي كه هاگريد رو نكشتي" رولينگ نيز مي خندد و مي گويد: "من هيچ وقت برنامه اي براي كشتن هاگريد نكشيده بودم."

ولي او به خوبي اسرارش را حفظ كرده بود. حتي وقتي دنيل رادكليف، هنرپيشۀ نقش هري پاتر، از سرنوشت كاراكترش پرسيده بود، جوابي دريافت نكرده بود.

رولينگ مي گويد: "من دنيل رو براي شام بيرون بردم، و در طول شام اون خم شد و ازم پرسيد، «ببين، فقط مي خوام ازت بپرسم، من مي ميرم؟» منم طوري كه بقيه نفهمن آهسته بهش گفتم: «تو يه صحنۀ مرگ داري.» ولي دن خيلي باهوشه. و من كاملاً مطمئنم وقتي از اون جا بيرون رفته با خودش فكر كرده، «آره، يه صحنه مرگ دارم، ولي اين معنيش چيه؟ مي تونست بهم بگه «آره، مي ميري» ولي نگفت، پس اميدوارم خوشحال باشه.»"

رولينگ تا به حال هر پنج فيلم توليد شده را ستايش كرده، و گفته كه تصوراتش را به خوبي به تصوير كشيده اند. رولينگ همچنين مي گويد كه وقتي استوديوي Universal كه شركت اصلي آن NBC Universal است، پارك تفريحي هري پاتر را افتتاح كرد مي خواهد نفر اول صف آن باشد.

مجري برنامه از او مي پرسد: "وقتي هري به آينه نفاق انگيز نگاه مي كند، خانواده اش را مي بيند، اگه اون آينه اين جا بود و شما بهش نگاه مي كرديد، اون تو چي مي ديديد؟

رولينگ در جواب گفت: "دقيقاً همون چيزي رو مي ديدم كه هري مي بينه. مادرم رو مي ديدم، مي تونستم يه گفتگو با مادرم داشته باشم."

 

 

 

در مورد كتاب هري پاتر و قديسان مروجه: متن مصاحبه قسمت هايي از آخرين كتاب را فاش مي كند!

 

 مجله ای اخيراً مصاحبه اي اختصاصي با دنيل رادكليف انجام داده است كه او در اين مصاحبه نظراتش را در مورد كتاب هري پاتر و قديسان مرگ بيان كرده است.

متن كامل مصاحبه به فارسي را مي توانيد در ادامه خبر مطالعه كنيد...
توجه: متن مصاحبه قسمت هايي از آخرين كتاب را فاش مي كند!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اين هفته عكسي منتشر شد كه شما را نشان مي داد كه نسخه اي از قديسان مرگ در دست داشتيد...

اوه، آره فكر كنم توي لندن بوده. روز خيلي بزرگي بود. راستش اون مال من نبود. يه نفر ازم خواست امضاش كنم، و يه نفر عكس گرفت. ظاهراً اون عكس مثل اين بوده كه من شروع كردم به خوندن كتاب. براي همين، اون شد لحظه اي كه هري پاتر شروع كرد به خوندن كتاب.

 

پس كي شروع كرديد به خوندن كتاب؟

در واقع، ساعتي رو كه شروع كردم به خوندن كتاب، در صفحه اول كتابم نوشتم. فكر كنم ساعت 9:30 شب 22 جولاي بود، كه يه روز قبل از روز تولدم (18 سالگي) بود. اون روز دو تا فصل خوندم، كه البته اصلاً زياد نبود. تقريباً تا صفحه 30 رو خوندم. بعد تا چند روز ديگه چيزي نخوندم. از 24 يا 25م جولاي دوباره شروع كردم و در طول تقريباً همون دو روز، به نظر مي اومد كه كاملاً خرابش كردم. و 350 صفحه رو يه جا خوندم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چه چيزي تو رو بيشتر شگفت زده يا غافلگير كرد؟

مرگ دابي. اون هميشه به نوعي يك شخصيت كمدي بود. و به گمونم براي همين اين قدر قوي هست. مطمئنم جو براي اين موضوع مدت ها پيش نقشه كشيده بوده. اين يكي از چيزهايي بود كه انتظارشو نداشتم. يكي از نظريه هاي ديگۀ من اين بود كه اسنيپ به صورت يك قهرمان مي ميره كه خوشحالم كه اين يكي در حقيقت اتفاق افتاد. اين نظريه رو مدتي پيش يك نفر بهم گفت كه داشت باهام مصاحبه مي كرد. اون گفت كه ممكنه اين اتفاق بيفته و من فكر كردم، اوه، اين نظريه خيلي خوبيه.

 

وقتي شاهزادۀ دورگه رو تموم مي كنيم فكر مي كنيم كه دامبلدور احمق بوده كه به اسنيپ اعتماد كرده. ولي وقتي قديسان مرگ رو مي خونيم، فكر مي كنيم اسنيپ با اعتماد به دامبلدور بهره اي نبرد و دامبلدور كاملاً ظالمانه با اون رفتار كرده. رولينگ راه هاي زيادي رو به كار برده تا در قديسان مرگ تصور ما از دامبلدور رو عوض كنه. حتي دامبلدور اشتباهات بيشتري هم داشته

.
بايد بگم كه پيش گويي من (در مورد دامبلدور) همين طور بود. در اين موارد تفكرات زيادي داشتم. من تصور مي كردم كه چهره ي بدتري از دامبلدور رو بشود. ولي نمي دونستم به چه نحوي. من خيلي تمام چيزها رو بررسي كردم

 

از پايان داستان چه چيز ديگه اي برات غيرمنتظره بود؟

چيز ديگه اي كه مدت زيادي منو گيج كرده بود در فيلمنامه فيلم چهارم و البته در كتاب هم بود. وقتي به صحنه اي رسيديم كه هري از هزارتو برمي گرده و خونش به بدن ولدمورت رفته، اصلاً نمي تونستم بفهمم كه چرا در كتاب يه قسمتي بود كه مي گفت: دامبلدور به زخم هري طوري نگاه كرد كه... به نظرم يه چيزي شبيه اين بود كه: يك آن به نظر هري رسيد كه برق شعف در چشم هاي دامبلدور درخشيد. من هيچ وقت معنيش رو نفهميدم. اصلاً نمي تونستم متوجه بشم. هيچ كس نمي تونست متوجه بشه. هيچ كس نمي دونست. و البته معلوم شد دليلش اين بوده كه دامبلدور فهميده كه علاوه بر اين كه ولدمورت بخشي از قدرتش رو ناخواسته به هري داده، خون هري نيز در رگ هاي ولدمورت بود. براي همين خون مادرش، لي لي، هم در ولدمورت بود، كه مشخصه تأثير زيادي در (قديسان مرگ) داره. اين خيلي چيزها رو برام توضيح داد

 

 

از اين كه هري، رون و هرميون هر سه زنده موندن خوشحال شدي؟

من واقعاً خوشحال شدم. اون قدر عجيبه كه به نظرم شجاعانه ترين كاري بود كه اون (رولينگ) مي تونست انجام بده. نزديك دو سال بود كه من متقاعد شده بودم هري مي ميره.

چرا؟
به نظرم تنها راهي بود كه اون مي تونست داستان ها رو تموم كنه. اما بعد، در شش ماه آخر، ناگهان به فكرم خطور كرد كه خيلي واضحه. كه اون بايد يه راه هوشمندتر براي اين كار پيدا مي كرد. و واقعاً هم همين كارو كرد. در مورد رون و هرميون، من واقعاً از «سخن آخر» خوشم اومد. فكر كنم كمتر كسي پيدا بشه كه به اين قسمت علاقمند نباشه. ولي من خيلي خيلي ازش خوشم اومد.

 

 

 

 

 

 

 

 

از يك جهت، هري در حقيقت مي ميره، چون اون اعتقاد داره كه قراره بميره. يك قطعۀ عميق و تك موجوديتي در يكي از فصل ها وجود داره كه اون اجازه مي ده كشته بشه.

از يك جهت، زماني مابين اطلاع هري از اين كه بايد بميره و مردن واقعي...

 

يا اعتقاد به اين كه داره مي ميره...

زمان اون قدر كوتاه نبود كه بدون درد باشه. اما اون قدر هم بلند نبود كه پذيرش واقعي خودش رو به دست بياره. اون سعي مي كنه اين موضوع رو بپذيره. سرانجام، نوعي پذيرش رو به دست مياره. ولي مجبور نيست با اين عقيده كنار بياد. ساون مي دونه كه بايد اين كارو بكنه، ولي هنوز مي ترسه. من ديگه نمي تونم صبر كنم تا اين صحنه رو بازي كنم. به نظرم جو يه بار ديگه، فرصت فوق العاده اي بهم داده كه خودمو نشون بدم. پس، اميدوارم بتونم انجامش بدم.

 

وقتي خوندن قديسان مرگ رو تموم كردي، چي كار كردي؟

اون زمان تو ماشين بودم. داشتم موسیقی  گوش مي دادم. داشتم يه آلبوم از موسیقی  رو گوش مي كردم و خيلي خيلي (براي پايان قديسان مرگ) مناسب بود. داشتم به همين گوش مي دادم و يادمه يه جورايي از هر كس تو ماشين بود فاصله گرفته بودم، تا وقتي مي خونمش تو دنياي كوچيك خودم باشم. وقتي تمومش كردم چي كار كردم؟ به نظرم فقط كتاب رو گذاشتم پايين و به گوش دادن به موسيقي ادامه دادم. فقط به بيرون پنجره ماشين نگاه كردم، چون نمي دونستم چه كار ديگه اي بايد بكنم. هنوز دارم سعي مي كنم واقعاً اونو باور كنم. عجله اي لازم نداره.

 

 

ادامه مطلب

نوشته شده در 2009/1/30ساعت 9 قبل از ظهر توسط نورا| |